Burası benim mutfağım olmalı..
fındık kavanozundan fındık aşırmalıyım evcilik molalarında..
su istemeliyim camı tıklatarak annemden..
içmeliyim kana kana..
kedilere peynir atmalıyım bazen mutfak camından..
bazen kaçmalıyım parklara,evden müsade almadan...
burası benim mutfağım olmalı..
hastalandığım zaman tarhana çorbası kokmalı..
ve işte bu pencereden, sevincim taşmalı...

kırdığım zaman bardak,çanak
ayıklamalıyım pirincin taşını..
tatlı bir telaş kaplamalı beni,
annem kızmasın diye..
komşu kızlarını toplamalıyım arada bir,
irmik tatlısı denemeleri için..
tencerenin dibini sıyıran,
tombik müş-müş (müşerref) olmalı..

burası benim mutfağım olmalı..
sadece mutfak değil..sadece mutfak olamaz..
çocukluğumun en leziz hatırası
burcu burcu çağırmalı beni,
tattığım, sevildiğim, sevindiğim ne varsa
aklıma gelmeli bir bir..
burası bizim mutfağımız olmalı,
raflarında annemin çeyizlik tabakları sıra sıra dizilmeli..
kurabiyelerin üzerine çatalla bastırıp, şekil verdiğim
sonrada pişmiş mi diye sabırsızlandığım, yer olmalı..

burası benim mutfağım olmalı..
fokur fokur kaynasa da içim, tencere gibi..
taşmamalıyım büyüklerimin yanında.
uslu uslu oturmalıyım misafirlikte,
cici entariler içinde...
burası benim mutfağım.
çocukluğum.. ağzıma bulaşan türlü nevaleler..
biteceğini zannetmediğim.

burası benim mutfağım olmalı
dimağıma yer etmiş karelerde,
kendimi arayıp bulamadığım.
{Bedia Belkıs BALCILAR}