yazar: AkkA
N. Bekiroğlu için
"Neden kafamda her şey çok güzel ve açıkken
kağıt üzerinde iğrenç bir hal alıyor – Tolstoy/Gençliğim"
Sandukayı karıştırıp bize ve ölüme dair ne varsa
Ve ne varsa üstüne çizgi çektiğimiz sözlere dair
Kavi bir duruşla alnımıza değdirip
Güneşin doğuşuna hediye edeceğiz
Bir ayine hazırlanır gibi vakur ve ciddi
Gözlerimizi kamaştıran eski yazıyla
Okuyacağız Tanrı’nın sözlerini
Bu kutlu yolda kıvılcımlar çıkararak yürüsem
Tazyiklense sözlerim, donandığım sızıyla
Bu fayans kaplı parlak yüzler arasından
Hangi adını çağırsam, boşluğa çarpıyor sesim
Yüzler yalancı, sancım yalancı, eksilttiğim inancı
Bulabilir miyim? Dönsem ardımda bıraktığım yola
Ya da yok saysam tüm yaşananları
Bulabilir miyim?
Bu kurgu bana bir şey vermeyecek, farkındayım
Kaç papel eder diye de düşünmedim hiç
Sonu belli bir savaş bu yanıldığım
Parça parça bölüp paylaştırdığım
Yadigârıdır gece yarısı gezinen acı seslerin
EvveL bahar içerisinde umutsuz bir eylem gibiyim
Sesimizde esmer bir duman
Düşünceli çenelerde kasılmış gibiyiz
Gözeneklerini tıkayacağız nef(e)simizin
İstiflediğimiz yıllara acı mırıldanarak
Müstakil bir nağme tutturan
Ölümün ardından gideceğiz
Aldanarak
Ey çamurdan beden
Seni yaşatmak zorundaymışım gibi
Bakma bana öyle acındırarak
Şehrengiz Dergisi sayı:2
Abdulkadir AKDEMİR
