yüreğimde bir kedi sancısı
kış kaygısı
ıslanıcak sokaklar,taşlar ve kediler
bunu bana bulutlar dediler
kuşlar uzuuuun zaman oldu görünmediler
hep derdim çeneleri düştü yine
onlar bıraktı haber vermeyi
şanslıymış annem, öğretmenim
yaptıklarımı kuşlardan öğrenenler.
/beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın/
çalınıyor veya aranıyor kalmış yüreklerce
biri bütün tellerime dokunuyor
malum sonrası gözyaşı
bütün yağmurlar sanki gözümden doğar
öyle benden
öyle en çok sokaklara yakışan.

nereye sığınsam sığınılmış önceleri
gecelerin de duvağı açılmış
çözülmüş yiğitlerin dizleri
medet desem ne çare
ıslandı kedilerim
şimdi
/bir kedim bile yok anlıyor musun/
tüylerim diken diken

sanki ben ölmüşüm
evin bütün sinekleri üzerimde
sanki ben terketmişim
bütün resimleri
hiç yokmuşum ben sanki

Ömer Asım