Çekilmemiş perdenin kıvrımlı kornişleri
Buruşuk mendilimin düğümler çizgisini
Aynadaki aksimin müstehzi gülüşleri
Apansız boğuverir suya düşen gölgeni…

Uçurumvari hayat sızınca bedenime
Fellik fellik kaçarım ruhumun takibinden
Küçücük hıçkırıklar birikir gözlerime
Halka halka boşanır düşünce, zincirinden

Yüreklice naralar atarak sokak sokak
Soyut tutsaklıkların soğuğunda üşürüm
Düşüncem ölümlere, ölümse bana tutsak
Esrar dolu, çaresiz ne güzel derttir ölüm…!!!