Bir türlü beceremedim sensizliğin acısını yazmaya.bu kaçıncı yazışım. belki tamamlayamayacağım...
buruşturup atacağım, dik duruşların, parçalanmış halini alacak olan, bu kağıt parçasına, neler neler yazmalıyım...
hayallerimi?özlemlerimi? ihanetimi?kaybettiklerimi? yüreğimi? hangileri yazmalıyım da bu isyanları durdurmalıyım.
yaşanmışlık nasılda farklılık yaşatıyor insana.parçalıyor değerlerini...hayatından götürdüklerini düşünüyorsun...düşünüyorsun...ve yine düşünüyorsun.
Parçalanan sadece değerler mi?
gözlerinde ki umutlar özlemler hayaller ya yüreğinde ki acı parçacıkları..
acıyı severim diyorum... yalan.! sevmeye mecbur bırakılıyorum da ondan..
yalan söylemem diyordum...o da yalan.!
yıllarca yalan söyleyerek yüreğimi susturmuşum. ne çok şey götürmüşüm haytımdan.!
artık geri getirmek istiyorum..
dik duruşlarım isyan surlarının üzerinde
gelde surları yık sevgili yığılayım yüreğine