“herkes arkadaşın olabilir;ama dost belki o arkadaşlar arasında bile yoktur...” demek hiç dostun olmamışız bu hayatta; arkadaşın olarak kalmışız,bi arkadaş gibi gezmiş,bi arkadaş gibi eğlenmiş,gülmüş,ağlamışız.demek onca şeyi bi arkadaş olarak paylaşmışız hep…km bilir belki de bir arkadaşın bile olmamışızdır…
dostluklar ebedidir çünkü bitip,tükenmez,yüreklere kazılıdır çünkü, silinmez,gerçek dostlukların üstü asla çizilmez.çizmek için uğraşmamalısın,fazla karalarsan kağıdı da yırtarsın.
benim dostluktan anladığım sadakattir.sadık olabilmektir yoldaşına,başladığın yolu onca sıkıntıya,derde,çileye rağmen beraber bitirebilmektir.yarı yolda bırakmamaktır.merak etme sen olmasan da o, yolu bitirecektir.belki senden daha sonra,çok gerilerden gelecektir,ağır ağır tırmanacaktır ıstırap yüklü bu dağa…ama önemli olan beraber yürümektir bu yolda kol kola omuz omuza.terini silebilmektir dostluk,düştüğünde yerden kaldırabilmektir.yeri geldiğinde geriye dönüp bakabilmektir….zamanı geldiğinde en çok değer verdiğin gururunu bile ayaklar altına alabilmektir can yoldaşın için.
beraber ağlayıp,beraber gülebilmektir dostluk,iyi gününde de kötü gününde de yanında olabilmektir. dayanılamayacak durumlarına bile katlanabilmektir.seni övmesinin de sana sövmesinin de seni sevdiğinden,iyiliğini düşündüğünden olduğunu bilebilmektir.
güvenebilmektir dostluk,sonuna kadar her konuda güvenebilmek…ailene bile söyleyemediklerini onunla paylaşmaktır.yalan söylediğinde bile bi sebebi olduğunu bilebilmektir dostluk,karşındakini anlayabilmektir.göremediğini göstermek,görmediğini onda görmektir…onun açısından da düşünebilmektir hayatı,onun gözleriyle dünyaya bakabilmek,onun yüreğiyle hissedebilmektir.
beraber sevebilmektir bazı şeyleri,aynı şeylerden nefret edebilmektir…yeri geldiğinde aklını da mantığını da yok sayabilmektir,aklından geçenleri değil kalbinden geçenleri okuyabilmektir,akılla veya kanla değil yürekle bağlanabilmektir…
yanlış yaptığında çekip gitmek değildir dostluk…
aferim sana,burnunun dikine gitmeye devam et sen.anlamadan dinlemeden düşünmeye,kendi kafanda kendince türlü türlü yorumlar yapmaya devam et.aklınla mantığın arasında sıkışmış,hiçbir yere kıpırdayamıyosun. gerçeklere hapsolmuşsun,bazı şeyleri kabullenmek istemiyosun,sırf mantığına bazı değerlerine uygun düşmediği için. sırf aklında bir yere oturtamadığın için.her şeyin en iyisini bildiğini sanıyosun,her şeyi düşünebildiğini ama aslı öyle değil. senin de düşünemediğin şeyler var, aklının kavrayamadığı durumlar var,sadece kalbin açıklayabileceği durumlar…
zannediyosun ki ibo söz dinlemiyo,burnunun dikine gidiyo,kimseyi dinlemiyo.onca olan biteni görmüyo saçmalamaya devam ediyo.diyosun ki yanlış yapıyosun,milleti üzüyosun,geride kalanları düşünmüyosun,seni sevenleri düşünmüyosun,sen kendinden başka kimseyi düşünmüyosun….
bilmiyosun ki bir kişi üzülünce ibo kahroluyor,yüreği parçalanıyor…sence sevdikleri uğruna gözünü kırpmadan canı verebilecek ibo,bırak üzülmenizi kılınıza zarar gelmesini ister mi? diyeceksin ki o zaman nedir bu yaptıkların,niye bunları yapıyosun,milleti üzüyosun göz göre göre??? bu soruyu kendime sormuyorum mu sanıyosun? bu kadar mı tanımıyosun beni? ben bu soruyu sürekli soruyorum kendime ve cevabını arıyorum…
sevda bunun cevabı sevda hatta karasevda.istersen bir takıntı olarak gör bunu istersen hastalık de.ne dersen de kime söylersen söyle sonuç değişmeyecek.nasıl ki bazı konularda ben dahil herkesin seni anlayamadığı gibi, bu konuda da sen beni anlayamayacaksın.ben bile zor anlıyorum çünkü ve senin anlayamadığını anlıyorum,bu yüzden sana hiç kızmıyorum,darılmıorum,nasıl dostsun demiyorum çünkü seni anlıyorum.bu konuda senden yardım da istemiyorum,çünkü stesende yapabilecek bişeyin yok.ben üzülmeni istemiyorum o yüzden uzak durmanı istiyorum.bu yürek meselesi boşuna uğraşma bunun akılla bi izahı yok …
dersen ki ben asla akılsız iş yapmam o zaman da sen bilirsin kardeş.ama şunu unutma aklımız değildi bizi bir yapan,merhamet sahibi yapan,başkalarına acıyıp,inanmasakta yardım etmemizi sağlayan, bizi beraber ağlatan yüreklerimizdi.
sen istersen karala ismimizi,istersen yırt at kağıdı,istersen yak! yüreğin ne zaman sıkışsa ben yanında olacağım,belki mutlu gününde çağırmayacaksın beni ama olsun canın sağolsun ben başın sıkıştığında yanında olacağım. sen istemesen de ben seninle aynı şeylere üzülecek,senin mutluluğun mutlu olacağım.
ben yapılan iyiliği asla unutmam,ben seni de dostluğunu da asla unutmayacağım.sen benim hep can dostum olarak kalacaksın…